My Twitting

Thursday, October 30, 2014

አይቴ ብሔሩ ለኦሮሞ፤ የኦሮሞ አገሩ እንግዲህስ የት ነው?

(ከኤፍሬም እሸቴ/ PDF)
ገና ሃይ ስኩል ተማሪ ነኝ። የትምህርት ጥማቴ ገና ያልወጣልኝ። ተስፋዬን በደብተሬ ቅጠሎች መካከል አቅፌ የምዞር። ሰው ለመሆን የምማር። ተስፋዬን ከመናገሻ ተራራ ጀርባ የተሰቀሉ ይመስለኝ ነበር። ጠዋት ከእንቅልፌ ስነሳ፣ ከተራራው ገመገም ጀርባ የምትወጣው ፀሐይ ተስፋዬ በካዝና ከተቀመጠበት አገር የምትመጣ እንደሆነ ሁሉ ሙቀቷ ብርዴን፣ ጨረሯ ችግሬን ያስረሱኝ ነበር።
ገና ወፎች ጭውጭው ሲሉ የገነት ጦር ት/ቤት ሰልጣኝ ካዴቶች በዋናው አስፓልት ላይ የዕለቱን ስፖርት ለመከወን በሰልፍ ሲሮጡ፣ ከስከስ ጫማቸው ከአስፓልቱ ጋር ሲገናኝ የሚፈጥረው ድምጽ ሰፈራችንን ከእንቅልፍ ድብርቱ ያባንነዋል። ወደ ላይ እየሮጡ ሲሔዱ ሰምተናቸው ከ30 ደቂቃ በኋላ እየሮጡ ይመለሳሉ። ዋናውን ስፖርት ለመሥራት እየተሟሟቁ መሆን አለበት። ዋናውማ ካምፓቸው ውስጥ ነው። ከሰኞ እስከ አርብ ሁሌም ሲሮጡ ይሰማል። ወጣት የአገሬ ልጆች። ቆይተው “ተመረቁ” ይባልና ሰሜን ጦር ግንባር … ኤርትራ …. ትግራይ ….። ከዚያ መርዶ …።

Tuesday, October 28, 2014

ዕንባና ጸሎት ያሳደጉት ልጅ (ልቦለድ)

(ከኤፍሬም እሸቴ/ PDF)
ይህንን አጭር ልቦለድ ከማንበባችሁ በፊት በቪዲዮ የተቀናበረውን የተመስገን ደሳለኝን ወንድም የታሪኩ ደሳለኝን ጽሑፍ (HERE) እንታዳምጡ ልጋብዛችሁ። በቪዲዮው ላይ የቀረበው የታሪኩ ጽሑፍ እውነተኛ ታሪክ ሲሆን የእኔይቱ መጣጥፍ ግን ልቦለድ መሆኗን እንድትረዱ በማስጠንቀቅ ወደ ንባቡ ልምራችሁ።   
+++
ከዕለታት አንድ ቀን …
እትዬ ሸዋዬ ቤት ውስጥ። ስኒው ተዘርግቶ ቡናው በአንድ ጎን ይቆላል። የተንተረከከው ፍህም ቅላቱ የአፋርን እሳተ ገሞራ የቀለጠ ዐለት ያስታውሳል። በአንድ ጥግ ዳንቴል ለብሳ የተንጠለጠለች ብርቄ ሬዲዮ የምሳ ሰዓት ዜና ታሰማለች። ሕጻናት ውጪ ደጃፉ ላይ ሲጫወቱ የሚያስነሱት አቧራ ገርበብ ብሎ በተከፈተው በር ዘልቆ ይገባል። እንደ ሌላው ጊዜ “እንደው እነዚህ ውጫጮች፤” ብሎ የሚያባርራቸው የለም። ሴቶቹ በሙሉ ጆሯቸውን ከራዲዮኑ ደቅነው በዓይኖቻቸው የልጆቻቸውን ሩጫ ይመለከታሉ። ባሎች ወደ ኦጋዴን ግንባር ከዘመቱ ቆይተዋል። በሰፈሩ ውስጥ ዕድሜያቸው ከገፋ አረጋውያን እና በተለያየ የመንግሥት መሥሪያ ቤት ከሚሠሩ ሰዎች በስተቀር ደልደል ያለ ወንድ በሰፈሩ ብዙም አይታይም። ወንዱ ሁሉ የናት አገር ጥሪ ብሎ ሚሊሻ ሆኗል።
በርግጥ ሬዲዮኑ ይሸልላል፤ ይፎክራል። ቤት ያሞቃል። ሴቶቹ ግን በዚያ ሁሉ የጀግና ፉከራና ቀረርቶ፣ “ውረድ በለው ግፋ በለው፤ ግደል ተጋደል በአባትህ ወኔ …” መካከል የባሎቻቸው ሕይወት፣ በእነርሱ ላይ እንዳይደርስ የሚፈሩት ነገር ሥጋት …. ያለ አባት ልጅ የማሳደግ ጭንቀት … እየተገለባበጠ ይመጣባቸዋል። ልጆቹ አቧራቸውን ያቦናሉ።

Sunday, October 26, 2014

ስም የወጣልኝ ዕለት

(እውነት ቀመስ ልቦለድ)
(ከኤፍሬም እሸቴ/ PDF):- 
ንሿ ቤት በጢስ ታፍናለች። ከመታፈኗ ይልቅ ሙቀቷ ሕይወት ይዘራል። አራት ውጫጭ ልጆች እና ሦስት ወጣቶች እንዲሁም እናታችን ቤቱን ሞልተነዋል። አክስታችን አንዱን ጥግ ይዛ በስንጥር ቢጤ ጥርሷ ውስጥ የቆየ ጎመን ይሁን የገብስ ቆሎ ስባሪ ለማውጣት ትታገላለች። ሁሌም እንደዚያው ናት። ዓመት በዓል ካልመጣ  ሥጋ ስለሌለ ጥርሷ ውስጥ የተሰነቀረው የሥጋ ቁራጭ እንዳልሆነ እርግጠኛ ነበርኩ። ባለፈው ፋሲካ የበላነው ሥጋ እስካሁን ለመቆየት ዕድል እንዴት ያገኛል። አሁን ነሐሴ ነው። ለመስከረም 10 ቀን ፈሪ።
ልቋ የአጎቴ ልጅ ብርቱካን ወደ እኔ እያየች “አቡሽ ዘንድሮም ት/ቤት አይገባም እንዴ?” አለች ባለፈው ዓመት ገና በ6 ዓመቴ አንደኛ ክፍል ካልገባ ብላ ስትከራከር የነበረችውን እያስታወሰች። አንዱ ጥግ በተቀመጠበት ቁጭ ብሎ የሚያንጎላጀው ካሳሁን ነቃ ሲል አየዋለሁ። እናቴ ህም ብላ መልስ ሳትሰጥ ዝም አለች። ወንድሞቼ ድብርታቸውን የሚያባርር አጀንዳ እንዳገኙ ሁሉ ጉንጫቸው ውስጥ ሳቅ ደብቀው ወሬው ወዴት እንደሚያድግ አድፍጠው ይጠባበቃሉ። ወሬው እንዲቀጥል የሚፈልጉት ከቤተሰቡ መካከል የት/ቤት ስም የሌለኝ እኔ ብቻ ስለሆንኩ ነው። ከነርሱ ጋር እኩል አለመሆኔን ለማሳየት፣ ምሳ ላይ እንጀራ ተሻምቼ ስበላ ከሚደርስብኝ ኩርኩም በላይ ከትሪው የሚያባርሩኝ ከአቡሽ ውጪ ሌላ ስም እንደሌለኝ እያነሱ ስለሚያበሽቁኝ ነው።

Saturday, October 25, 2014

በአገር ላይ የሚመጣ አደጋን አቅልሎ የማየት ያልሰለጠነ አስተሳሰብ

ታዳጊ አገሮችን በሙሉ የሚያመሳስላቸው አንድ ግርም የሚለኝ ነገር ከገደል አፋፍ ቆሞ ገደሉን መናቅ፣ ከአደጋ ጫፍ ቆሞ አደጋን ማቃለል፤ ከዚያም ከገደሉ ወድቆ መሰበር፣ በአደጋው ተጠራርጎ መወሰድ። ይህ ሐሳብ በርግጥ ፍንትው ብሎ የታየኝ የማሌዢያ አውሮፕላን በዩክሬይን ሰማይ ላይ በሚሳኤል በጋየበት ጊዜ ነበር። ሁላችሁም እንደምታስታውሱት የሰው አካል ቁርጥራጭ ከሰማይ ይዘንብ እንደነበር እማኞች ሲናገሩ መልክተናል።
ታላላቆቹ የዜና አውታሮች ራሺያ ላይ አተኩረው ነገሩን በዚያ ፈፀሙት አንጂ “አውሮፕላኑ በጦርነት ሰማይ ላይ ለምን ሄደ?” የሚለውን የሚያነሱ ሰዎችም ተደምጠዋል። ብዙ አየር መንገዶች አቅጣጫቸውን ቀይረው በሌላ መስመር መሔድ ከጀመሩ ቆይተው ነበር። የሳንቲም ስባሪ ለማትረፍ አንድም በማሌዢያኛ “አቦ አታካብዱ” ብለው ሳይሆን አይቀርም በዚያ በታዳጊ አገር አስተሳሰብ መንገዳቸው ሳይቀይሩ ቀሩ።

Thursday, July 24, 2014

ያኛውን አልኩህ እንጂ …

 (ኤፍሬም እሸቴ):- ይህም ጽሑፍ እንዲሁ ከተጻፈ አንድ ወር ገደማ አለፈው። የጡመራ መድረክ ላይ ሳይወጣ ቆይቶ ዛሬ በል በል ሲለኝ  ከቀረ የዘገየ ይሻላል ብዬ አመጣኹት። አዲስ አበባ ለሚታተመው የአዲስ ጉዳይ መጽሔት የተጻፈና በዚያም ላይ ለሕትመት የበቃ ነው።
+++
 ሰዉ ስብሰባ ይወዳል። አጀንዳ ይዞም አጀንዳ ሳይዝም ይሰበሰባል። “ስብሰባ አልወድም” የሚለው ሰውዬም ራሱ በየቀኑ ሲሰበሰብ እንደሚውል አያውቀውም እንጂ ተሰብሳቢ ነው። ቡና ላይ፣ ድራፍት ዙሪያ፣ በቢራ ጠርሙስ ድርድሮሽ … ይበሰባል። ቄሱም ሐጂውም ተሰብሳቢ ነው። ምእመኑም ካድሬውም … እንደየፊናው። ለውጡ አጀንዳ ተይዞ እና አጀንዳው በዘፈቀደ እየተነሣ እየተጣለ ያለ ስብሰባ ነው እንጂ ቅሉ።
ስብሰባ አንድ
ሞቅ ያለ ወሬ መካከል አንዱ ሐሳቡን እንዲህ አቀረበ። “ሰሞኑን አንዲት ነፍሰጡር ሴት እንድትገደል ሱዳኖች እንደወሰኑ ሰምታችኋል? አባቷ ሱዳናዊ ይሁን እንጂ እናቷ እኮ ኢትዮጵያዊት ናት። ሱዳኖች ኢትዮጵያ ላይ ባላቸው ጥላቻ መሆን አለበት እንዲህ የጨከኑባት። ክርስቲያን መሆኗን እያወቁ ካልሰለምሽ በሚል ሰበብ ሊገድሏት ነው። ዝም ማለት የለብንም። ይህቺን ሴት ከሞት ማትረፍ አለብን። መንግሥት በጉዳዩ እጁን እንዲያስገባ መጠየቅ አለብን።”