My Twitting

Friday, December 19, 2014

“ህልም እንደሆነ አይታሰርም”

(ጦማሪ አቤል ዋበላ/ Read in PDF)
‹‹ስሜ አቤል ዋበላ ነው፡፡ አዲሱ አመት ሲጠባ በአዲስ መንፈስ አዲስ ህልም ለአገሬ ማለም የነበረኝንም ማጠናከር እፈልጋለሁ፡፡ ኢትዮጵያችን የብሄር፣ የሃይማኖት፣ የሀብት፣ የትምህርት፣ የፖለቲካ አመለካከት እና ሌሎችም ልዩነቶች አብሮነታችንን የማያደናቅፉባት ከነልዩነታችን በጋራ ለታላቅነት የምንጠቀምባት ለሁላችንም ዕኩል ዕድል እና ተጠቃሚነት የሚቀርብባት ሁላችንም እንደየ ችሎታችን ለጋራ ደህንነታችን ነፃነታችን እና ብልፅግናችን የምንሰራባት ብቻ ሳይሆን በጋራ ስኬታማ የምንሆንባት እንዲሁም ሁሉም ኢትዮጵያዊ ዕኩል የሚያፈቅራት ኢትዮጵያ እንድትሆን እመኛለው፡፡ ይህ የእኔ ኢትዮጵያዊ ሕልም ነው፡፡››

Friday, December 5, 2014

“ፌስቡክ እና ስደት፦ የሰው ልክ አያውቅም … ቢሆንም"

(ከኤፍሬም እሸቴ/ Read in PDF)
እንደ ስደት ክፉ ነገር የለም። የታወቀ ነገር ነው። ቢሆንም ለአጽንዖተ ነገር እንድገመው። የተሰደደ ሰው ማንነቱ ምንነቱ በቅጡ አይታወቅም። ስደት ከሰው ያሳንሳል። አንገት ያስደፋል። ከስደትም ስደት አለው በርግጥ። በአውሮፕላን ከአገራቸው ወጥተው ሕግ ያለበት አገር (ሰው በሌለበት አገር) የሚኖሩ አሉ። ሰው የሌለበት ማለቴ ወዳጅ ዘመድ ለማለት ነው። “ከዘመድ ባዳ፣ ከአገር ምድረ በዳ” እንዲል። ደግሞ በእግራቸው አገር ቆርጠው፣ ባሕር ተሻግረው፤ በምድር ከሚሽከረከረው፣ በባሕር ከሚንከላወሰው አውሬ ጋር ታግለው፤ ከሰው አውሬዎችም ጋር ታግለው እያለፉ ስደት የሚገቡም አሉ። በባሌም ይውጡ በቦሌ፣ ስደት ያው ስደት ነው። የሰው ልክ አያውቅም።

Friday, November 28, 2014

"ድልድዮቻችንን አናቃጥል"

(ከኤፍሬም እሸቴ/ PDF)
ፈረንጆች አንድ አባባል አላቸው። “ድልድይ ማቃጠል” የሚባል። አንዱ ከሌላው ጋር ሲነጋገር “ለምንድነው ድልድይህን የምታቃጥለው?” ሊለው ይችላል። ወይም ሌላው “ድልድዬን ማቃጠል አልፈልግም” ይላል። ትርጓሜው አንዴ ያለፍክበትን ድልድይ ካቃጠልክ ወደዚያ ቦታ አትመለስም ማለት ነው። ለምሳሌ አንድ ሰው ከሚሠራበት መሥሪያ ቤት በሰላም፣ በፍቅር፣ ያልምንም ቁርሾ ቢለቅ ድልድዩን አላቃጠለም፤ እንዳይሆኑ ሆኖ ቢለያይ ግን “ድልድዩን አቃጠለ” ይባላል። “እንጀራ ገመዱን በጠሰ” እንዲል ሐበሻ።

Thursday, November 27, 2014

Thanksgiving የምሥጋና በዓል፣ በዓለ አኮቴት

 (ኤፍሬም እሸቴ/adebabay.com/ TO READ IN PDF)
ዛሬ “Thanksgiving” ላይ ቆሜ ስለዚህ በዓል ለብዙ ጊዜ ልጽፈበት እየፎከርኩ አለማድረጌን እየወቀስኩ ጥቂትም ቢሆን ልልበት ወሰንኩ። ምናልባት የፈረንጅ በዓል ስለሆነና ገና ስላልተዋሐደኝ ባዕድ ሆኖብኝ ይሆን እንጃ በተከታታይ ሦስት ዓመታት ብዕሬን አንስቼ ሳልፈጽመው ቀርቻለኹ። ዘንድሮስ አይሆንም ብያለኹ። በተለይ ለረዥም ዘመን በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን የሰበካ ጉባኤ ማደራጃ መምሪያን በሐላፊነት ሲመሩ የነበሩትና በቅርቡ ከዚህ ዓለም በሞት የተለዩት ሊቀ ጉባኤ አባ አበራ በቀለ “እኛ ልመና እንጂ ምስጋና አናውቅም፤ ማመስገን ያስፈልገናል” ይሉት የነበረው አባባላቸው የበለጠ አበረታቶኝ የግል ሐሳቤን ለመጠቆም ደፈርኩ።

Monday, November 24, 2014

“የምክር ቃል”፦ የውጪ አገር ነገር

This article was first posted in 2011. Reposted today. Enjoy.
ባለፈው “በኢትዮጵያ አእምሮ” ያለውን “የአሜሪካ ኑሮበተመለከተ አንዳንድ ሐሳቦች ለማካፈል ከሞከርኩ በኋላ ብዙ አበረታች ሐሳቦች እና መልእክቶች ደርሰውኛል። የበለጠ እንድንወያይበት የሚያደርጉ መነሻዎችም አግኝቻለኹ። በተለይም የኒውዮርኩ ወዳጄ ዶ/ር ታዬ ሁሴን ያደረሰኝ “የምክር ቃል” የምትል የቆየች “ምጥን መጽሐፍ” (ትንሽ መጽሐፍ) ርዕሰ ጉዳዩን እንድመለስበት አድርጋኛለች። ይህ መጣጥፍ በዚህቹ መቶ ዓመት ሊሞላት 14 ዓመት በሞላት መጽሐፍ ውስጥ የተካተቱትን ነጥቦች ለማስታወስ ይሞክራል።