Monday, November 26, 2012

ከአብዮት ፍንዳታ እስከ ዘመነ “ፍንዳታ”



(ኤፍሬም እሸቴ/adebabay.com/ PDF)፦ በንጉሠ ነገሥት የምትመራዋ ኢትዮጵያ ዘውዷን አፍርሳ፣ አልጋ አስገልብጣ፣ ንጉሥ አስገድላ፣ ሚኒስትር አስረሽና፣ ወጣት አሰድዳ ከምሥራቁ ካምፕ ከገባች እነሆ 40 ‘ዘበን’ ሆናት። የአንድ ጎልማሳ ሰው ዕድሜ ማለት ነው። በነዚህ 40 ዓመታት ውስጥ ያለፉ፣ ያሉ ኢትዮጵያውያን እንደየማንነታቸው አንዱን ዘመን ከአንዱ እያነጻጸሩ እንደሚያመሰግኑትና እንደሚረግሙት ሁሉ አንዱን ትውልድም ከአንዱ እያነጻጸሩና እያወዳደሩ አንዱን ያሞግሳሉ ሌላውን ያኮስሳሉ። አንዱን በትጋቱ፣ ሌላውን በሥራ-ፈትነቱ፤ አንዱን ለአገር በመሞቱ፣ ሌላውን በራስ-ወዳድነቱ ያነሱታል። እንዲህ መነጻጸሩ ካልቀረ መጠነኛ ሐሳብ ብናክልበትስ?

የጋዜጠኛ ዋጋው ስንት ነው?

  • መታሰቢያነቱ፦ ለታላቁ ጋዜጠኛ ለደምሴ ዳምጤ

(ኤፍሬም እሸቴ/adebabay.com/ PDF)፦ ሬዲዮ የብዙ ኢትዮጵያውያን ባለውለታ ነው። ምንም ይሰማበት ምን፣ የትኛውም ጣቢያ ይሰማበት የትኛው፣ ከየትንንሽ መንደሮቻችን እና ከተሞቻችን፣ ጎጆዎቻችን እና ሕንጻዎቻችን አውጥተው ወዳላየነው እና ወደማናውቀው አዲስ ዓለም እና አዲስ ሐሳብ በምናብ የሚያደርሱን የልቡናዎቻችን አክናፋት ሬዲዮኖች ናቸው። በዚያም ውስጥ ዕውቀታቸውን በዘባነ-ድምጽ (በድምጽ ትከሻ) ጭነው፣ በሬዲዮ ቧንቧ የሚያንቆረቁሩልን እና በድምጻቸው ብዕር ዕውቀት በልቡናችን የሚጽፉት ጋዜጠኞችም እንዲሁ ትልቅ ባለውለታዎቻችን ናቸው። ከጣት ጣት ይበልጣል እንዲል ተረታችን፣ “ኮከብ እምኮከብ ይኼይስ ክብሩ፤ ከአንዱ ኮከብ ክብር የአንዱ ኮከብ ክብር ይበልጣል” እንዳለው ቅዱስ መጽሐፍ ከአንዱ የሬዲዮ ጣቢያ ሌላኛው፣ ከአንዱ ጋዜጠኛም ሌላኛው ጋዜጠኛ፣ ከአንዱ ደራሲም ሌላኛው በማይረሳ መልኩ ተለይቶና ልቆ ይወጣል።

ፕሬዚዳንታዊ ምርጫ 2012



 (ኤፍሬም እሸቴ/adebabay.com/ PDF)፦ ፕሬዚዳንታዊ ምርጫ ልክ እንደ ዓለም የእግር ኳስ ዋንጫ ፍጻሜ “ልብ አንጠልጣይ” ሆኖ አለፈ። ከአንድ ዓመት በላይ ሲካሄድ የነበረው “የምረጡኝ ዘመቻ”ም ዕልባት አገኘ። ግማሽ አሜሪካ (50%) ፕሬዚዳንት ኦባማን በድጋሚ መረጠች። ግማሽ አሜሪካ (48%) ደግሞ ሚት ራምኒ እንዲመራት ያደረገችው ሙከራ ሳይሳካ ቀረ። በቃላት ሲጠዛጠዙ የከረሙት ተወዳዳሪዎችም በመጨረሻ ተመሰጋገኑ። ራምኒም ለኦባማ መልካም ዕድል ተመኙ። እግዚአብሔር እንዲረዳቸው ሊጸልዩም ቃል ገቡ።

የእርቅና የሰላም አየር - በሰሜን አሜሪካ



(ኤፍሬም እሸቴ/adebabay.com/ PDF)፦ 2005 ዓ.ም በኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን አጠቃላይ ሕይወት ውስጥ የተለየ ሥፍራ ይዞ የመጣ ዓመት ነው። ላለፉት 20 ዓመታት ቤተ ክርስቲያኒቱን በፓትርያርክነት ሲመሩ የነበሩት ብፁዕ ወቅዱስ አቡነ ጳውሎስ አርፈው መንበሩ ባዶ መሆኑን ተከትሎ ብዙ ጥያቄዎች መነሣት ጀምረዋል። ከነዚህ ጥያቄዎች አንዱ ደግሞ በተለይም በዚህ በምኖርበት በሰሜን አሜሪካ ያሉትን አራተኛውን ፓትርያርክ ብፁዕ ወቅዱስ አቡነ መርቆርዮስን የጨመረ “እርቅ እና ሰላም” የሚደረግበት ሁኔታ ነው። ይህ ጽሑፍ የኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን ላይ የሚያጠነጥን ስለሆነ “ቤተ ክርስቲያን” የሚለው በዚህ ማዕቀፍ ብቻ እንዲታይ በማስታወስ ልቀጥል።

እናት ተፈጥሮ ስትቆጣ



(ኤፍሬም እሸቴ/adebabay.com/ PDF)፦ “ሒዩሪኬን/Hurricane ሳንዲ” ጉዳችንን አፈላችው እኮ ጃል ሦስት ቀን በቤታችን ተዘግተን ከረምን። መውጣት የለ፤ መግባት የለ። ጥርቅምቅም ሆነ ነገሩ ሁሉ። በመስኮታችን ወደ ውጪ ስንመለከት ያለው የንፋስ ሽውታ እና የዝናብ ውሽንፍር ወደ ሲዖል መሔጃ መንገድ እንጂ የሰፈራችን ደጃፍ አይመስልም።

Wednesday, November 7, 2012

አንድ ማስታወሻ ለጋዜጠኛ ደምሴ ዳምጤ



 (መስፍን ነጋሽ/ለ - adebabay.com/ PDF)፦ በእኔ እድሜ የደምሴን ያህል አገራዊ የስፖርት ስሜትን፣ በተለይ እግር ኳስን ወደ ልባችን ያቀረበ ጋዜጠኛ አልነበረም። እንደዛሬው ኢንተርኔት መገልበጥ ማእረግ በማያሰጥበት ዘመን። በሳምንት ሁለትና ሦስት ቀን ስታዲየም በምገባበት፣ ሁለቱን ሙሉጌታዎች፣ እነሚሊዮን በጋሻውን፣ እነቸርኬን (ጊዮርጊስ) እነሙሉዓለም እጅጉን (ጦሩ) እነአብዲን (ድን) እነአፈወርቅን (እርሻ) ደሞ የአየር ኀይሉ አጥቂ ማን ነበር? ... ረሳሁት ማለት ነው? (ይልቅ ተከላካያቸው መሰለ፣ ጆን ቴሪን ቁጭ ነበር) ከዛ ደሞ ... ይህ ሁሉ ሲሆን ብቸኛው የስፖርት መረጃ ምንጫችን ደምሴ ነበር፤ እርግጥ ሌሎችም ጋዜጠኞች ነበሩ በተለይ እነ ... ማነው ... ይንበርበሩ መሰለኝ። ቢሆንም ደምሴ የተለየ መስህብ ነበረው።